Jakub Fryderyk Hoffman

Jakub Fryderyk Hoffmann herbu Rożan urodził się 16 września 1758 roku w Ostródzie, jako syn aptekarza. Po ukończeniu szkoły w Ostródzie i praktykach w aptekach studiował medycynę w Petersburgu, Królewcu, Wiedniu oraz Frankfurcie nad Odrą, gdzie uzyskał doktorat. Praktykę lekarską rozpoczął w Warszawie jako lekarz biskupa Jana Stefana Giedroycia. W 1794 roku służył jako lekarz 16. pułku piechoty polskiej i lekarz dywizyjny podczas powstania kościuszkowskiego. W latach 1797-1798 był lekarzem Legionów Polskich we Włoszech.

Później osiadł w Rybienku koło Wyszkowa, a w czasie kampanii napoleońskiej pracował jako lekarz w Tokarach koło Płocka. W 1809 roku objął katedrę historii naturalnej w warszawskiej Szkole Lekarskiej. Przekazał tej placówce swoje zbiory, zorganizował pracownię przyrodniczą, a w 1818 roku założył Ogród Botaniczny w Warszawie. Od tego roku do śmierci, 17 października 1830 roku, był profesorem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Pisał i nauczał po polsku, należał do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie oraz Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego. Opracował projekty okrętu podwodnego, pasa ratunkowego i narzędzia do usuwania kul z ran. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Młynarskiej.

Na podstawie artykułu „Jakub Fryderyk Hoffman” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.